ช่วงเวลาเหงาๆ

งานอดิเรกของดิฉัน คือ การที่อยู่กับความเหงาคลุกเคล้าไปกับเสียงเพลง



ในวันที่อากาศร้อนๆ เย็นๆ บางวันก็มีฝนตกลงมาเนี่ยสิแย่จังเพราะเวลา ฝนตกคนเรามักจะเริ่มเกิดอาการเหงาๆขึ้นมา แต่ช่วงนี้ที่ฝนตกไม่ใช่เพราะ ว่าเข้าสู่ฤดูฝนหรอกนะแต่ที่จริงแล้วมันตกเพราะโลกเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง
ไปโลกร้อนขึ้นสาเหตุเกิดจากฝีมือมนุษย์นี่เองที่ทำร้ายโลกทำร้ายระบบนิเวศ ทางธรรมชาติ จึงทำให้มีผลกระทบไปถึงกันหมดว่าแต่ว่าในวันนี้ เริ่มเหงาแล้วสิ ไม่มีอะไรทำในใจรู้สึกเหมือนอยู่กลางทะเลกว้างที่มองไปไม่เห็นฝั่งเลยเหมือนตัวเอง กำลังพายเรือวนอยู่ในทะเลกว้างนี้คนเดียวมันชั่งบรรยายไม่ถูกเลยว่าความรู้สึกนั้นเป็น เยี่ยงไร คนเราในบางวันก็ต้องมีทั้งริยยิ้มและเสียงหัวเราะ แต่ในมุมกลับกันจงพึงระลึก ไว้เลยว่าความสุขของคนเรามันจะอยู่กลับเราไม่นานดังนั้นจงทำวันทุกวันให้มีความสุขที่สุด และจงใช้ทุกวินาทีให้คุ้มค่าที่สุดก่อนที่จะมานั่งเสียดายคืนวันดีๆไป ในวันเหงาๆ แบบนี้ต้องหาอะไรมาช่วยเพิ่มเติมความกระชุ่มกระชวยให้กับชีวิต มาเพิ่มความดันเลือดให้ไปสูบฉีดหัวใจให้พองโตด้วยเสียงเพลงกันดีกว่า

เรามีเรา - แหวน

เนื้อเพลง : เรามีเรา

แต่ก่อนแต่ไรไม่เคยอุ่นใจ
โดดเดี่ยวเดียวดายข้างกาย
ไม่มีใครสักคน
ฝ่าทางชีวิตทุกข์ภัยผจญ
ฝ่าลมและฝนก็โดยลำพัง
แต่มาวันนี้คลุกคลีกับเธอ
อยู่เคียงกับเธอแล้วทำ
ให้ใจมีพลัง
จะเดินต่อไปไม่ยอมหยุดยั้ง
หากเดินพลาดพลั้ง
ฉันยังมีเธอ
เราสองเคยผ่าน
ชีวิตโดดเดี่ยว
สองเราเคยเหนื่อย
และท้อเต็มที
หนทางยังอยู่
แสนไกลจากวันนี้
เพียงเรามีเรา
หากจะเดินไปทางใดไม่หวั่น
จับมือกันเดินด้วยใจอดทน
หากใครสักคน
ล้มลงฉุดมือกันขึ้นไป
จะฝ่าประจันต์ทุกข์อันตราย
กอดคอกันไปไม่กลัวภัยพาล
เราสองเคยผ่าน
ชีวิตโดดเดี่ยว
สองเราเคยเหนื่อย
และท้อเต็มที
หนทางยังอยู่
แสนไกลจากวันนี้
เพียงเรามีเรา
หากจะเดินไปทางใดไม่หวั่น
จับมือกันเดินด้วยใจอดทน
หากใครสักคน
ล้มลงฉุดมือกันขึ้นไป
จะฝ่าประจันต์ทุกข์อันตราย
กอดคอกันไปไม่กลัวภัยพาล

เริ่มเหงาไปกันใหญ่แล้วคะ ไม่เอาแล้วคะมาแนวมีความหวังดีกว่า..บางทีการที่เรากำลังรอเจอใครอยู่คนคนนั้นก็อาจจะกำลังรอเจอเราอยู่เหมือนกันหรือเปล่าเช่นตอนนี้ดิฉันกำลังเขียน Blog เรื่องนี้อยู่เค้าคนนั้นก็อาจจะกำลังเขียน Blog เรื่องเดียวกันอยู่ที่ใดที่หนึ่งในโลกนี้หรือบางทีคนที่ดิฉันมองอยู่ว่าน่ารักดี แล้วเดินผ่านไปเค้าก็อาจจะมองผมอยู่เหมือนกันถึงตอนนี้จะยังไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่ดิฉันเชื่อว่า แล้วสักวันหนึ่ง...เวลาคงจะพาให้เรามาเจอ และมารู้จักกันแล้วเราสองคนก็คงจะยิ้มให้กับความเหงาที่เราสองคนเจอในช่วงก่อนจะมาพบกัน "ก็ถ้าเราไม่รู้จักความเหงาตอนไม่มีใครแล้วเราจะรู้จักความสุขตอนเจอคนที่ใช่ได้อย่างไร"จับมือกันไปไม่กลัวภัยพาล